ابراهيم بن عباس بن محمد بن صول هم برياست ديوان نفقات ( مخارج ) منصوب شد . در آن سال متوكل فرزند خود را منتصر برياست حرمين ( مكه و مدينه ) و امارت يمن و طائف منصوب نمود و آن در ماه رمضان بود . در آن سال احمد بن ابى دؤاد به مرض فلج دچار شد و آن در ماه جمادى الثانية بود . در آن سال ميخائيل بن توفيل ضد مادر خود قيام كرد . ( ملكه روم ) او را مجبور نمود كه دنيا را ترك و در دير اقامت كند « لقط » را هم كشت كه بروابط غير مشروع با مادرش متهم بود . مدت سلطنت مادرش « تدرو » شش سال بود . محمد بن داود امير الحاج شده بود . در آن سال محمد بن اغلب امير افريقا عالم خود را كه سالم بن غليون بود از حكومت « زاب » بر كنار نمود . او از محل حكومت خود سوى « قيروان » رفت در آنجا بقلعه « بلسير » پناه برد و تمرد كرد و از آنجا با عصيان راه اندلس را گرفت ولى اهالى اندلس به او راه ندادند ناگزير محل « باجه » را قصد و در آنجا تحصن و اقامت نمود . ابن اغلب براى سركوبى او لشكرى فرستاد . فرزند سالم كه از هر نام داشت نزد ابن اغلب گروگان بود ابن اغلب او را كشت . يحيى بن معين بغدادى در مدينه وفات يافت او در سنه صد و پنجاه و هشت متولد شده بود كتاب « جرح و تعديل » تأليف اوست . محمد بن سماعه قاضى يار محمد بن الحسن كه سن او بالغ بر صد سال شده و حواس او به حال خود باقى مانده بود درگذشت .